Is een nieuwjaarsborrel wel zo'n feest? - Schakel om

Is een nieuwjaarsborrel wel zo’n feest?

nieuwjaarsborrel

De komende dagen organiseren veel bedrijven een nieuwjaarsborrel. Voor veel mensen een leuke onderbreking van het werk waarbij collega’s weer eens informeel met elkaar kunnen bijpraten onder het genot van een hapje en een drankje. Is een nieuwjaarsborrel wel zo’n feest?

Is een nieuwjaarsborrel wel zo’n feest?

Toch zijn er mensen die hier enorm tegenop zien en ervaart niet iedereen dit als een leuke bijeenkomst. Voor werknemers met autisme kan dit veel stress geven. Sowieso is de decembermaand vaak een maand waarin de ritmes en regelmaat verstoord worden en door mensen met autisme als een lastige maand wordt ervaren. Het is niet alleen dat de feestdagen het ritme verstoren maar er wordt in deze maand ook een groot beroep gedaan op de sociale skills; familiediners, kerst- en nieuwjaarsborrels. Het kost sommige mensen enorm veel energie en stress om deze dagen door te komen.

Prikkels en ‘onzin gesprekken’

Erik* zag enorm op tegen de feestdagen. Hij komt uit een grote familie en hij vindt deze dagen erg druk en vermoeiend. Hij is gevoelig voor visuele prikkels en geluid. Je kan je voorstellen dat alleen de kerstverlichting in de kerstboom voor hem al intens kan zijn. Een familliediner met veel mensen geeft veel lawaai (denk aan praten maar ook het geluid van bestek op borden) en is erg vermoeiend.

Op het werk had de afdeling een kerstborrel georganiseerd. Erik wilde er wel naar toe gaan maar zag enorm op tegen de ‘onzin’ gesprekken. De gesprekken die de Engelsen ‘small talk’ noemen of op zijn Nederlands ‘praten over koetjes en kalfjes’.

We hebben er samen over gehad wat je op zo’n borrel kan verwachten, waar over gesproken kan worden of wat men aan hem zou kunnen vragen.

onzin gesprekken

Naar mate de datum dichterbij kwam, kreeg Erik hier steeds meer stress van maar was nog steeds van plan te gaan. Hij is inderdaad gegaan en na drie kwartier heeft hij besloten dat het genoeg was en is hij naar huis gegaan. Hij was enorm trots dat hij er wel naar toe was gegaan.

Nieuwjaarsborrel

Nu is er komende week ook nog een Nieuwjaarsborrel voor het hele bedrijf. De stress was er weer. We hebben hier uitvoerig over gesproken. Is het noodzakelijk om hier naar toe te gaan? Nee dat is er niet maar Erik wil niet bot overkomen en wil het graag goed doen. Maar hoeveel geweld moet je je zelf aan doen om ook hier weer aanwezig te zijn? Hoeveel stress geeft dit en hoe lang moet je er weer van bijkomen?

Het vooruitzicht van handen schudden en weer van die onzinnige gesprekjes te moeten voeren of te moeten beginnen, zag hij echt niet zitten.

Vooral blijven nadenken hoelang iemand hiervan moet bijkomen is belangrijk, wat is de impact en hoe lang heb je er nog last van. Dit laatste wordt nogal eens vergeten bij het nemen van dit soort beslissingen.

Oplossing

De volgende oplossing is bedacht: hij heeft zijn directe collega’s de volgende mail gestuurd

Beste collega’s

Ik ga niet naar de nieuwjaarsborrel omdat ik niet van dit soort gelegenheden houd. Het is voor mij lastig om met zoveel mensen te praten en handen te geven. Daarom stuur ik jullie via deze mail de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Wat een goede beslissing. De stress werd minder op het moment dat de mail verstuurd was. Hij is nog naar zijn leidinggevende gegaan om het toe te lichten. Op de afdeling weet men dat Erik autisme heeft want daar is hij erg open over. Deze man gaf hem groot gelijk en dat was een hele opluchting voor Erik.

Ook hier teambuilding

Herken je deze situaties?

Heb je collega’s met autisme en weet jij hoe zij deze sociale gebeurtenissen (verjaardagen, jubilea, borrels) beleven?

Ga hier eens over in gesprek. Iedereen is anders en beleeft zulke evenementen anders. Is een nieuwjaarsborrel wel zo’n feest? Wat vind jij er zelf van? Er zullen mensen zijn die absoluut niet naar dit soort gelegenheden willen gaan omdat het te veel stress geeft. Bespreek het, geef de ruimte en toon begrip.

Er zullen ook mensen zijn die best willen komen maar vinden zij het lastig om zelf die stap te maken of om alleen binnen te komen. Ga het gesprek aan want dan kom je er achter wat iemand wil en wat iemand nodig heeft om mee te doen. Licht de mensen van de afdeling in zodat er rekening gehouden kan worden met elkaar. Dat is ook teambuilding!

*Erik is niet de echte naam van de persoon.

Jacqueline

De trainingen worden gegeven door Jacqueline van Laar. Zij is jaren werkzaam geweest als docent/mentor en als coördinator studeren met een functiebeperking aan de Hogeschool Leiden. Ze begeleidt startende werknemers met autisme. Zij adviseert managers en HRM medewerkers waar op te letten bij autisme op de werkvloer.

Click Here to Leave a Comment Below

Leave a Comment: