blog Archives - Schakel om
Category Archives for "blog"

Neem je collega mee in het proces

Neem je collega meer in het proces

Handelen naar wat iemand nodig heeft

Veel bedrijven hebben mensen in dienst die autistische trekken hebben of de diagnose autisme hebben gekregen. Toch is het niet voor iedereen vanzelfsprekend om bij in dienst treden te vertellen dat hij/zij autisme heeft. Veel mensen willen niet dat hun collega’s het weten uit angst dat mensen hen dan anders gaan benaderen. Zij verzwijgen het vooral uit angst om voor ‘dom of achterlijk’ te worden aangezien. Je hoeft niet te weten of een medewerker autisme heeft (vaak wel handig) om te kijken en te handelen naar wat iemand nodig heeft om goed te blijven functioneren. Zijn er veranderingen in het bedrijf neem de collega mee in het proces.

Als het met een medewerker niet lekker loopt en je hebt een vermoeden van autisme, kan je hierop invloed hebben en contact opbouwen met de medewerker door bijvoorbeeld je communicatie en gedrag aan te passen.

Waar merk je aan

De mensen die ik coach zijn verre van dom of achterlijk. Juist het omgekeerde is waar. Het zijn voornamelijk zeer slimme mensen. Waar merk je aan zij autisme hebben? Je merkt het soms aan de vragen die zij stellen, die gaan over een dieper niveau. Soms loopt de communicatie niet soepel vooral als er stress situaties zijn als opleveringen van producten en het halen van harde deadlines.

De mensen zelf ervaren hun autisme soms als zeer stress gevend in sociale situaties, of in het organiseren van hun werk en deadlines. Prioriteiten stellen kan hier een onderdeel van zijn. Bij velen gaat het jaren goed en kunnen hun werk goed verrichten. Natuurlijk zal er wel eens iets stroef verlopen maar dat lost zich meestal wel op of is hanteerbaar.

Veranderingen

Op momenten dat er door de organisatie veranderingen worden aangekondigd of ingezet dan kan dat voor een werknemer met autisme enorm verstorend werken en veel stress veroorzaken. Veranderingen kunnen zijn: nieuwe medewerker in het team, nieuwe protocollen, nieuwe systemen, nieuwe processen. Ik heb het in dit blog niet over grote veranderingen als een fusie of overname van het bedrijf waar banen op het spel staan.

Greet* werkt al jaren op een secretariaat van een groot bedrijf. Zij heeft onlangs een nieuwe leidinggevende gekregen. Deze leidinggevende heeft verteld dat het secretariaat anders georganiseerd gaat worden en de taken herverdeeld. De continuïteit van de werkzaamheden wordt hierdoor meer gegarandeerd voor de managers. Greet is boos en wil haar werkzaamheden niet kwijt en heeft aangegeven dat zij geen andere taken wil. Ze heeft zich ziek gemeld.

Reacties

De reacties van deze medewerkers zijn zeer uitlopend. Zo zie je mensen zich terugtrekken en helemaal niet reageren. De leidinggevende en collega’s weten dan niet of de boodschap is overgekomen en er naar de nieuwe maatstaven gewerkt gaat worden.

Of mensen reageren zeer negatief en op een heftige manier. Dit geeft nogal eens wrijving met collega’s en leidinggevenden. Dit kan zelfs hoog oplopen en leiden tot negatieve beoordelingen of een conflict.

Weerstand is betrokkenheid

Als we dit gedrag van de betreffende medewerker kunnen zien als ‘weerstand is betrokkenheid’ zal dat leiden tot constructieve gesprekken, inzichten en goede werkafspraken. Weerstand heeft altijd een oorzaak en wat kan het je brengen?

Maak gebruik van de kwaliteiten die de medewerker heeft. Als deze bijvoorbeeld goed kan zien wat mist/ niet klopt/ goed op detailniveau kan denken. Gebruik deze kwaliteiten bij bijvoorbeeld de opzet- of testfase. De werknemer met autisme is gefocust op goede resultaten voor het bedrijf en zal er alles aan doen om dat te behouden en zich ervoor inzetten.

Liever geen verandering

Het is gewoon dat mensen in het algemeen liever geen veranderingen willen. Voor mensen met autisme geldt hetzelfde. De impact van veranderen bij mensen met autisme is groot en werkt op allerlei gebieden door, ook in de privé situatie.

De weerstand tegen veranderen is vooral de onduidelijkheid van wat er komt en het uiteindelijke resultaat. Het ontbreken van het ‘waarom’ kan ook weerstand oproepen. Daarbij opgeteld de vragen: “en wat betekent het voor mij? Kan ik het wel? Hoeveel tijd en energie gaat dit mij kosten? Word ik overbodig? Wat betekent het voor mijn functioneren?” Je kan je wel voorstellen dat dit stress geeft, of niet?Als de medewerker bij het oude systeem veel heeft bijgedragen, kan hij/zij het ook heel persoonlijk opvatten en zich niet gewaardeerd voelen als het oude systeem afgeschaft wordt. Of hij/zij voelt zich gepasseerd omdat men hem/haar niet betrokken heeft met de aanschaf van het nieuwe systeem.

Er verdwijnt een stuk duidelijkheid, rust en veiligheid. Allemaal basisbehoefte van een mens.

Draagvlak

Veranderingen zijn onvermijdelijk binnen bedrijven om voort te bestaan of uit te breiden. Dit is een continu proces. Het is dan ook goed om je te realiseren wat nodig is voor het bedrijf een behoorlijke impact kan hebben op werknemers met autisme. Betrek hen in het proces om zoveel mogelijk weerstand, stress en ziekteverzuim te voorkomen. Veranderprocessen slagen als je er samen mee aan de slag gaat. Draagvlak creëren is essentieel.

Creëer betrokkenheidcreer betrokkenheid

Voorkom grote weerstand en bouw aan betrokkenheid. Neem je collega mee in het proces door extra of andere aandacht te geven aan deze medewerkers zodat zij mee bewegen naar de nieuwe situatie. Er is geen standaard aanpak om stress te voorkomen bij werknemers met autisme. Ieder mens is anders en iedereen zal iets anders nodig hebben. Ken je werknemers en kijk waar je kan aansluiten om duidelijkheid te geven met als gevolg minder stress en weerstand.

Houd ook rekening met het inwerken en het automatiseren van de nieuwe processen. Het zal misschien bij sommige werknemers meer tijd kosten dat het weer in hun systeem verankerd zit en uitmaakt van gewone werkzaamheden.

TIPS

Ieder mens is verschillend daarom hier een aantal tips waar je uit kunt kiezen om in te zetten:

  1. Neem je collega mee in het proces. Betrek hem/haar bij de opzet- of testfase. Maak gebruik van de kwaliteiten van deze collega’s.
  2. Ga vroegtijdig in gesprek met bewuste collega’s om ze voor te bereiden dat er een verandering op komst is.
  3. Voer deze gesprekken meerdere keren en geef steeds weer kleine stukjes nieuwe informatie zodat het beeld steeds completer wordt. Meerdere gesprekken geven tijd om aan het idee te wennen.
  4. Toon betrokkenheid voor de ‘weerstand’/’angsten’ van de collega’s.
  5. Neem de vragen, die de collega’s stellen, serieus. Geef in een vervolggesprek antwoord op de gestelde vragen.
  6. Plaats de collega met autisme in de laatste groep die met bv het nieuwe systeem gaat werken. Het begin geeft vaak onrust omdat nog niet alles duidelijk is en de ‘kinderziektes’ aan het licht komen. Er komen de eerste weken vaak nog aanvullingen en wijzigingen. Dit geeft enorm veel irritatie en stress. Je helpt je collega om hem/hier niet mee te belasten.

Energiemanagement

Houd rekening met het feit dat collega’s met autisme goed werk leveren maar dat het hen waarschijnlijk meer energie kost en vaak stress geeft dan collega’s zonder autisme. Door hier rekening mee te houden en je collega mee te nemen in het proces, doe je aan energiemanagement. Dit heeft als gevolg geen goede samenwerking, minder irritaties bij beiden en goed functionerende collega’s. En dat is toch waar iedereen op uit is.

Meer over stress:

 Blog Stress wat doet met ons brein

Stress en leefstijl

*Greet is niet haar echte naam.

Iedereen is moe

stapel boeken en kop koffie, blog iedereen is moe

Iedereen is moe.

Iedereen is moe, merk ik ook dit jaar weer op, studenten en docenten.. Normaal gesproken is deze periode van het jaar sowieso rommelig. Veel studenten met autisme hebben last van al die vrije dagen. Pasen, Koningsdag, Hemelvaart en Pinksteren gooien de dagelijkse structuur behoorlijk omver. Het kost hun erg veel energie om steeds weer op te starten.

Nu was de structuur al goed verstoord door de intelligente lockdown. Dit betekende al het onderwijs online. Bij sommige onderwijsinstellingen verliep de omschakeling soepel. Bij andere erg rommelig.

Vooral de aanloop naar de tentamens verliep chaotisch met elke keer andere instructies over de tentamens. Die onduidelijkheid heeft veel stress gegeven vooral bij mijn studenten met autisme.

Voor veel studenten met autisme was het wegvallen van het reizen een enorm pluspunt. Het reizen met openbaar vervoer vraagt veel energie. (zie reizen en de impact op studeren).Het bekijken van colleges in eigen tempo (als ze van te voren waren opgenomen) was erg fijn.

Studie is studie, thuis is thuis

Tegelijkertijd bleek het voor veel studenten een enorme uitdaging te zijn om zelf structuur aan te brengen in hun dagen. Een goed dag- en nachtritme en een goed studieritme aan te houden bleek niet voor iedereen vanzelfsprekend. Na een aantal weken hadden velen een structuur gevonden en de discipline om thuis te studeren. Terwijl de meesten voorheen elders studeerden en zeker niet thuis. Het vergde energie en doorzettingsvermogen.

Gewacht op duidelijkheid

30880974_m-1.jpg FRUSTRATIE, blog iedereen is moeDe afgelopen weken hebben zij veel gewacht op duidelijkheid, gewacht op goede instructies voor groepswerk, gewacht op duidelijke communicatie, meerdere en verschillende instructies ontvangen hoe een tentamen zou verlopen. Soms 2,5 weken gewacht op antwoord op hun vragen aan mentoren, decanen of studieadviseurs (deze voorbeelden komen uit de ervaringen van mijn studenten). Hierdoor veel frustratie en stress.

Geen fysieke colleges meer

Het studieritme aanhouden werd steeds lastiger met al die extra vrije dagen. Toen op een zeker moment het ook duidelijk werd dat er dit studiejaar geen fysieke colleges meer komen, zakte de moed bij veel studenten in de schoenen.

Nu is ook bekend dat veel studies in het nieuwe collegejaar online verder gaan. Een aantal studenten waren na deze bekendmaking niet meer gemotiveerd en hadden moeite om door te gaan. Aan het begin van de lockdown heeft een aantal studenten even gedacht:” ik stop er dit jaar mee. Ik heb genoeg van al dat ‘gedoe’ en ga volgend jaar gewoon weer van start”. Maar ja, volgend jaar gaat door op de zelfde manier door dus de teleurstelling is groot.

Krachtsinspanning

Zij hebben hun uiterste best gedaan om zich aan te passen aan de nieuwe situatie. Sommigen hadden een aantal weken nodig om weer in het ritme te komen. Ze zijn nu moe van het ‘veranderen’ en het vooruitzicht zo verder te moeten gaan volgend jaar met hun studie helpt niet enthousiast de studie activiteiten voort te zetten. Het vergt krachtsinspanning.

Docenten zijn ook moe

We begrijpen dat de hogescholen en universiteiten er van alles aan doen om het onderwijs op de een op andere manier voort te zetten. Het vraagt van de docenten een enorme inspanning. Dat niet alles meteen goed verloopt, daar heeft iedereen begrip voor.

De docenten zijn ook moe, heel begrijpelijk. En de klus is nog niet geklaard. Ze moeten nu ook een verandering aanbrengen in het onderwijsmateriaal van het eerste semester van studiejaar 2020-2021. De studenten moeten wat langer wachten op antwoord op hun vragen en op duidelijkheid over de tentamens. Soms vraagt de docent wat meer geduld en begrip van de student omdat het een bijzondere tijd is. Ook hier willen ze aan meewerken.

Begrip voor stress

Nu wil ik begrip vragen voor de studenten met autisme. Voor de meesten geeft onduidelijkheid veel stress. Stress werkt door op alle terreinen. Dus deze studiestress heeft ook invloed op privézaken. Sommige studenten hebben bij aanvang van de studie aangegeven dat zij autisme hebben. Zij hebben in het gesprek met decanen, studieadviseurs en mentoren aangegeven dat regelmatig gesprekken met hen zeer behulpzaam is om stress te voorkomen. Met deze gesprekken weten ze dat ze een vangnet hebben. Dat zij er niet alleen voor staan.

Laten we het anders doen

Ik vraag de decanen en studieadviseurs of zij extra aandacht aan deze groep studenten willen geven in deze tijd. Normaal gesproken wordt verwacht dat de student ZELF initiatief neemt om contact op te nemen met de decanen, studieadviseurs en mentoren. Nu alles ‘anders’ is, we spreken ten slotte ook over het ‘nieuwe normaal’, laten we dan nu ook de regels ‘ANDERS’ oppakken. Het zou fijn zijn als de decanen, studieadviseurs en mentoren ZELF contact opnemen met deze groep studenten. Voor veel van deze studenten is het lastig om ‘hulp te vragen’ ( zie help hulp vragen) of te spreken over dingen die je niet goed afgaan. Wat fijn is het dan als iemand je tegemoet komt.

Impact

Ook de stage- en afstudeerbegeleiders roep ik op om deze groep studenten extra te steunen en te benaderen. Realiseer je dat voor sommigen de lockdown een grote impact heeft. Denk eens aan stages en afstuderen. Niet alle stages konden doorgaan, veel zijn afgebroken. Of afstudeeropdrachten die niet gestart konden worden en waardoor een behoorlijke studievertraging is opgelopen met alle gevolgen van dien. Het blijkt dat de bedrijven nu nog niet kunnen nadenken over stagiaires voor aankomende september. Ik hoef niet uit te leggen hoeveel stress dit geeft, dit begrijpt iedereen, of niet?

Bedanken

De decanen, studieadviseurs en mentoren die ZELF de contacten met deze groep studenten onderhouden wil ik bedanken. Het gevoel er niet alleen voor te staan, houdt deze studenten op de been. Als je bij aanvang van je studie te horen hebt gekregen dat deze mensen je contactpersonen zijn, is het geweldig om te ervaren dat ze er echt voor je zijn en dat je gesteund wordt. Ik zie de impact op mijn studenten waar dat gebeurt.

Echt, aandacht werkt!

Tips voor thuiswerken

Tips voor thuiswerken

Tips voor thuiswerken om de Coronatijd zo goed mogelijk door te komen. Het is voor iedereen wennen. Voor de een zal het makkelijker zijn dan voor de ander. Minder reiszen kan bijvoorbeeld voor een werknemer met autisme een geweldige opluchting geven. Terwijl de ander het lastig vindt om los te komen van zijn/haar werk omdat je zowel privé als werk in dezelfde ruimte bent en blijft. Voor hen was reizen de manier om afstand van het werk te nemen en om te schakelen naar de privé situatie.

Bekijk ook het blog privé en werk gescheiden houden is een lastige klus

Autisme & thuiswerken

 

Privé en werk gescheiden houden is een lastige klus.

prive en werk scheiden

Dinsdag hebben we gehoord dat het ‘thuiswerken’ nog steeds aan de orde is. Voor Geert (is niet zijn echte naam) was het een grote teleurstelling. Net als heel veel Nederlanders had hij gehoopt weer op kantoor te kunnen werken. Na de eerste week van thuiswerken was hij van de schrik bekomen en had hij in de tweede week wel een soort ritme gevonden. Het was nu na 5 weken tijd wel lastig geworden. Vooral privé en werk gescheiden te houden is voor hem een lastige klus.

De mensen die ik coach (zowel studenten als werknemers met autisme) willen graag privé en werk/studie gescheiden houden. Dat is overzichtelijk. Zoals iemand tegen mij eens zei: “op werk ben ik voortdurend alert en thuis kan ik op de automatische piloot.” Geert heeft ook altijd privé en werk gescheiden willen houden. En nu gaat het niet meer.

Geert vertelde dat hij het meeste last heeft van het omschakelen. Dat lukt niet goed. Nu er niet zoveel meer op een dag gebeurt, zit hij vaak na zijn werktijd nog met werk in zijn hoofd.

Ritme en rituelen

We hebben met elkaar gesproken over de ritmes en rituelen die hij had voordat het thuiswerken van ons gevraagd werd. Ritmes en rituelen vindt ons brein prettig. Ons brein gaat voor het gemak en wil duidelijke signalen.

We hebben zijn thuissituatie nog eens goed bekeken hoe we die kunnen inrichten zodat er echt een aparte werkplek is. We hebben zijn rituelen (gewoonten) van voor de COVID-19 situatie in kaart gebracht. En samen hebben we gekeken hoe we die weer kunnen inpassen in deze nieuwe situatie van thuiswerken.

Geef signalen aan jezelf en aan je brein

Het belangrijkste wat Geert gaat doen is een duidelijke start en een duidelijk einde van een werkdag maken. Zo geeft hij aan zichzelf , dus aan zijn brein het signaal starten en stoppen. De rituelen/gewoonten die Geert had voor het thuiswerken gaat hij voor een deel weer terugbrengen om zo weer meer rust in zijn hoofd te krijgen. Hopelijk wordt privé dan ook weer meer privé.

Tips

Hier onder vind je tips wat je kan doen om meer privé en werk gescheiden te houden. Na 6 weken thuiswerken is het wel weer eens leuk om te kijken hoe doe ik het ? Wat werkt goed voor mij en wat kan ik nog aanpassen zodat ik privé en werk kan scheiden.

prive en werk scheiden

Meer tips voor thuiswerken

Virtuele Vrijdag Borrel, wat wordt er van je verwacht?

Virtuele Vrijdag Borrel

Virtuele Vrijdag Borrel, wat wordt er van je verwacht?

Een week geleden heb ik een oud-student gesproken die inmiddels een aantal jaar werkzaam is in een groot IT-bedrijf. Voor het blog noem ik hem Geert (is niet zijn werkelijke naam). Ik vroeg hem hoe hij deze tijd van thuiswerken ervaart. Hoe hij zijn dagen vorm geeft. De komende tijd zal ik meer van zijn ervaringen delen. Vandaag gaat het over de aankondiging van de Virtuele Vrijdag Borrel.

Autisme vriendelijk en duidelijk

Geert vindt het thuiswerken op een bepaalde manier wel prettig. Afstand houden, geen lichamelijk contact, het vermijden van sociale gebeurtenissen en rust op straat. De boodschap is duidelijk “Blijf thuis”. Op een bepaalde manier ervaart hij het als autisme vriendelijk. Het digitaal communiceren verliep ook goed. Maar…. , zoals hij zei, is dit niet optimaal om dit lange tijd te doen. Ik mis wel het echte contact met mijn collega’s.

Behoefte aan contact

Het is een misvatting dat mensen met autisme geen behoefte hebben aan contact. Ze willen wel graag een onderdeel van een afdeling zijn, vrienden hebben, erbij horen. Die behoefte verschilt qua intensiteit van persoon tot persoon, net zoals het verschilt bij mensen zonder autisme.

Het aangaan van de contacten of het contact onderhouden is voor veel personen met autisme lastig. Sommigen weten niet goed hoe je de communicatie start bij een sociale gebeurtenis. En het niet weten, zich ongemakkelijk voelen in dit soort situaties maakt dat zij deze sociale bijeenkomsten liever mijden. Terwijl de wens van erbij horen nog steeds aanwezig is. Het kan dus erg gecompliceerd zijn.

Virtuele Vrijdag Borrel, wat wordt er van je verwacht? -> STRESS

Vorige week was er een stress moment bij Geert. De leidinggevende had het volgende idee gelanceerd om de band met het team te verstevigen: een Virtuele Vrijdag Borrel met de collega’s en een pub quiz!Virtuele Vrijdag Borrel

Daar begon de stress bij Geert op te lopen. Zijn gedachten gingen razend snel:

  • Is het verplicht (normaal werk ik niet op vrijdag)?
  • En als ik wel meedoe, moet ik dan iets te drinken bij me hebben?
  • Wat wordt er van me verwacht als ik er aan deelneem?
  • Moet ik iets vertellen?
  • Wat zullen ze zeggen als ik er niet aan deelneem?
  • Pub quiz, wat is dat? Moet ik me hierop voorbereiden? Is het verplicht om mee te doen (ik houd niet van spelletjes)?

Wat zou je doen als het wel op jouw werkdag is

Hoe langer we hierover spraken, des te meer vragen er kwamen. We hebben gesproken over ‘wat zou je doen als het wel op een werkdag van jou zou plaatsvinden’? Dan was het voor Geert makkelijker om er aan deel te nemen. Het hoort dan bij het werk. Geert gaf aan dat hij het ook wel leuk zou vinden om van een paar collega’s te horen hoe zij nu hun werk indelen. Bovendien was hij ook bang dat hij iets belangrijks zou missen als hij er niet aan deelneemt, bijvoorbeeld een belangrijke boodschap van zijn leidinggevende.

Bespreken

We hebben een uitgebreid gesprek gevoerd over de Virtuele Vrijdag Borrel. Ik heb hem geadviseerd zijn vragen te bespreken met een collega. Hij heeft tenslotte zijn leidinggevende een mail gestuurd waarin hij zijn gedachten heeft toegelicht. Hij heeft hem gevraagd of hij hem antwoorden op zijn vragen wilde sturen zodat hij wist wat hij kon verwachten zodat hij dan een beslissing kan nemen.

Geert heeft inderdaad op al zijn vragen een antwoord gekregen per mail. Zijn leidinggevende heeft hem later nog gebeld om te zeggen dat het goed is dat hij heeft aangegeven dat dit in eerste instantie stress gaf, daar had hij nog nooit over nagedacht.

Op deze manier hebben Geert en zijn leidinggevende elkaar weer beter leren kennen. Geert heeft aan de Virtuele Vrijdag Borrel meegedaan en meteen gezegd dat hij dat niet steeds gaat doen op zijn vrije dag.

Tips voor collega’s met autisme:

Schrijf al je gedachten op die door dit soort voorstellen bij je opkomen. Verwoord het in een mail naar of bespreek het met een collega of je leidinggevende. Neem pas een besluit als je antwoorden hebt op je vragen. Vraag om duidelijkheid.

Tips voor collega’s zonder autisme

Indien er creatieve ideeën zijn om elkaar virtueel te ontmoeten, informeer jouw collega’s met autisme wat de bedoeling is, wat er van hen verwacht wordt. Geef extra duidelijkheid. Wat voor jou vanzelfsprekend of leuk is, wil niet zeggen dat een ander dat ook zo ervaart.

Ook op het moment van samenkomen, kan een extra berichtje behulpzaam zijn om iemand eraan te herinneren of te helpen toch deel te nemen. Want realiseer je: het moment zelf kan als spannend ervaren worden. En dan is het fijn als je een steuntje in de rug krijgt.

Buddy

Misschien is een vaste collega ‘ buddy’ voor dit soort zaken wel heel prettig. Zo weet de collega met autisme bij wie hij direct terecht kan met zijn vragen. Je leert elkaar ook goed kennen en dan kan je ook goed helpen. Dat scheelt weer een hoop stress en dat komt iedereen ten goede!

Lees ook het blog Stress wat doet het met ons brein

 

Tips voor studenten in deze bijzondere tijd.

Tips voor studenten in deze bijzondere tijd

Bijzondere tijd

Gisteren hoorde ik iemand op televisie zeggen dat het heel belangrijk is om in deze tijd ritme en structuur te behouden. Deze persoon staat nu ook iedere dag op de zelfde tijd op. Ook voor mijn studenten met autisme is het belangrijk dat er nu een goed ritme gecreëerd wordt om goed te blijven functioneren in deze tijd van onzekerheid en onduidelijkheid. Deze tijd geeft veel stress bij de studenten en vooral bij studenten met autisme. Deze tips voor deze bijzondere tijd zijn tot stand gekomen door de gesprekken die ik de afgelopen week met mijn studenten heb gevoerd. Ze zijn bij elkaar gevoegd op onderstaande flyer.

Moeilijke opgave

Als reminder heb ik het mijn studenten gemaild omdat het belangrijk is om hier aandacht aan te besteden. Ik realiseer me dat dit voor velen een moeilijke opgave is. Deze tijd geeft veel stress. Om de tips of een aantal ervan op te volgen zal helpen om de stress te reduceren. Als je mensen met autisme in je omgeving hebt, help ze in deze moeilijke tijd waarin alle structuur en zekerheden zijn weggevallen.

Thuiswerken

We leven nu in een bijzondere tijd. Door het Corona-virus is ons leven behoorlijk verstoord.

Het is niet voor iedereen makkelijk om met deze tijd om te gaan en een goede invulling te geven aan het ‘thuis werken’. Voor veel mensen is het een uitdaging en voor de meeste van mijn studenten geldt dat ook. Veel studenten houden graag prive en studie gescheiden en dat lukt nu niet meer.

Nu de universiteiten en hogescholen dicht zijn en er gezocht wordt naar andere manieren van colleges geven en tentamens afnemen zitten veel studenten in onzekerheid. Niet weten wat doorgaat, wat gaat veranderen en wat de nieuwe vorm zal zijn, geeft bij sommigen ook irritatie. Anderen ervaren deze week misschien wel als een soort vakantieweek.

Waarom het zo belangrijk is structuur aan te brengen

Nu universiteiten en hogescholen druk bezig zijn andere vormen van onderwijs en toetsing te organiseren is er nog veel onduidelijk. Als zij eenmaal communiceren hoe zij het gaan aanpakken, verwachten zij van de studenten dat die meteen weer volop meedoen.

Dit kan betekenen dat de eerder geplande tentamens binnen afzienbare tijd digitaal afgenomen kunnen worden. Dan is het wel zo fijn dat je bij bent met je voorbereidingen. Het geeft minder stress.

Met deze tips kan je  voorkomen dat je enorme opstartproblemen krijgt als de colleges (in welke vorm dan ook) weer beginnen. Blijf in de studie-modus om een goede start te kunnen maken.

Online

Er zijn nu al studies die aangekondigd hebben na 6 april alle colleges online te gaan geven tot aan het einde van het studiejaar. Dit vraagt van de studenten een eigen verantwoordelijkheid en discipline om aan de slag te gaan. Daarom is het goed om deze weken een soort ritme te ontwikkelen zodat je niet helemaal je structuur kwijt raakt. Als je een goede structuur hebt gevonden dan kan je die de rest van het studiejaar gebruiken en profijt van hebben.

Tips tijdens de Coronavirus

Lees ook het blog ‘Online colleges een uitkomst of een extra uitdaging

Is een nieuwjaarsborrel wel zo’n feest?

nieuwjaarsborrel

De komende dagen organiseren veel bedrijven een nieuwjaarsborrel. Voor veel mensen een leuke onderbreking van het werk waarbij collega’s weer eens informeel met elkaar kunnen bijpraten onder het genot van een hapje en een drankje. Is een nieuwjaarsborrel wel zo’n feest?

Is een nieuwjaarsborrel wel zo’n feest?

Toch zijn er mensen die hier enorm tegenop zien en ervaart niet iedereen dit als een leuke bijeenkomst. Voor werknemers met autisme kan dit veel stress geven. Sowieso is de decembermaand vaak een maand waarin de ritmes en regelmaat verstoord worden en door mensen met autisme als een lastige maand wordt ervaren. Het is niet alleen dat de feestdagen het ritme verstoren maar er wordt in deze maand ook een groot beroep gedaan op de sociale skills; familiediners, kerst- en nieuwjaarsborrels. Het kost sommige mensen enorm veel energie en stress om deze dagen door te komen.

Prikkels en ‘onzin gesprekken’

Erik* zag enorm op tegen de feestdagen. Hij komt uit een grote familie en hij vindt deze dagen erg druk en vermoeiend. Hij is gevoelig voor visuele prikkels en geluid. Je kan je voorstellen dat alleen de kerstverlichting in de kerstboom voor hem al intens kan zijn. Een familliediner met veel mensen geeft veel lawaai (denk aan praten maar ook het geluid van bestek op borden) en is erg vermoeiend.

Op het werk had de afdeling een kerstborrel georganiseerd. Erik wilde er wel naar toe gaan maar zag enorm op tegen de ‘onzin’ gesprekken. De gesprekken die de Engelsen ‘small talk’ noemen of op zijn Nederlands ‘praten over koetjes en kalfjes’.

We hebben er samen over gehad wat je op zo’n borrel kan verwachten, waar over gesproken kan worden of wat men aan hem zou kunnen vragen.

onzin gesprekken

Naar mate de datum dichterbij kwam, kreeg Erik hier steeds meer stress van maar was nog steeds van plan te gaan. Hij is inderdaad gegaan en na drie kwartier heeft hij besloten dat het genoeg was en is hij naar huis gegaan. Hij was enorm trots dat hij er wel naar toe was gegaan.

Nieuwjaarsborrel

Nu is er komende week ook nog een Nieuwjaarsborrel voor het hele bedrijf. De stress was er weer. We hebben hier uitvoerig over gesproken. Is het noodzakelijk om hier naar toe te gaan? Nee dat is er niet maar Erik wil niet bot overkomen en wil het graag goed doen. Maar hoeveel geweld moet je je zelf aan doen om ook hier weer aanwezig te zijn? Hoeveel stress geeft dit en hoe lang moet je er weer van bijkomen?

Het vooruitzicht van handen schudden en weer van die onzinnige gesprekjes te moeten voeren of te moeten beginnen, zag hij echt niet zitten.

Vooral blijven nadenken hoelang iemand hiervan moet bijkomen is belangrijk, wat is de impact en hoe lang heb je er nog last van. Dit laatste wordt nogal eens vergeten bij het nemen van dit soort beslissingen.

Oplossing

De volgende oplossing is bedacht: hij heeft zijn directe collega’s de volgende mail gestuurd

Beste collega’s

Ik ga niet naar de nieuwjaarsborrel omdat ik niet van dit soort gelegenheden houd. Het is voor mij lastig om met zoveel mensen te praten en handen te geven. Daarom stuur ik jullie via deze mail de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Wat een goede beslissing. De stress werd minder op het moment dat de mail verstuurd was. Hij is nog naar zijn leidinggevende gegaan om het toe te lichten. Op de afdeling weet men dat Erik autisme heeft want daar is hij erg open over. Deze man gaf hem groot gelijk en dat was een hele opluchting voor Erik.

Ook hier teambuilding

Herken je deze situaties?

Heb je collega’s met autisme en weet jij hoe zij deze sociale gebeurtenissen (verjaardagen, jubilea, borrels) beleven?

Ga hier eens over in gesprek. Iedereen is anders en beleeft zulke evenementen anders. Is een nieuwjaarsborrel wel zo’n feest? Wat vind jij er zelf van? Er zullen mensen zijn die absoluut niet naar dit soort gelegenheden willen gaan omdat het te veel stress geeft. Bespreek het, geef de ruimte en toon begrip.

Er zullen ook mensen zijn die best willen komen maar vinden zij het lastig om zelf die stap te maken of om alleen binnen te komen. Ga het gesprek aan want dan kom je er achter wat iemand wil en wat iemand nodig heeft om mee te doen. Licht de mensen van de afdeling in zodat er rekening gehouden kan worden met elkaar. Dat is ook teambuilding!

*Erik is niet de echte naam van de persoon.

Hoe belangrijk is een werkplek?

Hoe belangrijk is een werkplek

Laatst hoorde ik iemand zeggen: ”Het maakt me niet uit waar ik ben of waar ik zit als ik mijn laptop heb met wifi dan kan ik overal werken”. Is dat zo? Hoe belangrijk is een werkplek? Kan je overal werken? Dat we overal werken, in een café, in de trein, in een vliegtuig wil niet zeggen dat we dan even efficiënt en effectief zijn als wanneer we werken in een rustige ruimte.

Een goede inwerkperiode geeft minder stress

een goede inwerkperiode geeft minder stress

Alex* heeft sinds september een nieuwe baan. We hebben veel gesprekken gevoerd over ‘Ga je wel of niet vertellen dat je autisme hebt’. Je gunt iedereen een goede inwerkperiode want dat geeft minder stress en een goede basis. Voor mensen met autisme van onschatbare waarde en bepalend voor de motivatie en kwaliteit van het werk.

Je kan je voorstellen dat het elke keer weer een gegeven is om te overwegen. De angst dat je dan anders tegemoet getreden wordt of behandeld wordt is een terechte angst. Iedereen wil aangenomen worden om zijn/haar kwaliteiten en niet afgerekend worden op een diagnose en vermoedens van zaken die misschien niet zo vlot verlopen.

Hoe blijf jij erbij als ouder?

Hoe blijf ik (er)bij?

Als je kind gaat studeren is het voor iedereen een enorme omschakeling. Niet alleen voor de student maar ook voor de ouders. Waar sta je als ouder, hoe blijf jij erbij?.

Behalve het rooster, meestal met minder contacturen dan op de middelbare school, is ook de nieuwe verantwoordelijkheid die de student moet oppakken een grote verandering. Wat voorheen ouder(s) regelden moet de student nu zelf oppakken. Waar voorheen de ouders nog de extra oren en ogen waren, zijn zij nu niet meer het aanspreekpunt voor de opleiding. Anders gezegd de studies/opleidingen communiceren alleen via de student en niet meer rechtstreeks met de ouders.

Contact

Iedere vorm van contact met of door de ouders gaat via de student. Als ouder mag je altijd mee met het gesprek dat de student voert met de decaan of SLB’er (studieloopbaanbegeleider/mentor/coach/studieadviseur) mits je dochter of zoon dit op prijs stelt en toestaat. Wil je kind het gesprek alleen voeren dan krijg je het als ouder niet voor elkaar om alleen met iemand van de opleiding/studie te spreken.

Laatst was ik mee met het gesprek van een student met zijn SLB’er over de voortgang en mogelijkheden van het studiejaar. Zijn ouders hadden graag aanwezig willen zijn omdat het over zijn mogelijkheden ging maar hun zoon vond het genoeg dat ik aanwezig was. De ouders hebben de SLB’er nog een mail met hun visie en wensen gestuurd. Zij hadden dit met hun zoon besproken en hem in de cc gezet. De SLB’er heeft de mail met de student besproken en gevraagd of hij zijn ouders op de hoogte wil brengen van de inhoud van het gesprek.

Hulp bieden blijft belangrijkHulp bieden blijft belangrijk

Het blijft altijd belangrijk dat je als ouder mee blijft denken. Je zoon of dochter zal je steun zeker in het begin kunnen gebruiken. Alleen het regelen doe je als ouder nu niet meer zelf maar je helpt je kind dit zelf op te pakken.

Ook als je zoon/dochter de wens uitspreekt zelf de zaken te willen regelen en met de nieuwe start te laten zien dat hij/zij het alleen af kan, maak met elkaar afspraken dat je na een aantal weken samen bekijkt hoe het loopt. Maak er afspraken over, dat is beter dan alles los te laten want als het na een aantal maanden niet goed blijkt te lopen, kan het te laat zijn.

Maak jij je zorgen hoe het nu moet gaan nu je als ouder niet direct contact kan leggen met de opleiding?  Weet dat je als ouder nog veel kan betekenen en jouw zoon/dochter kan ondersteunen tijdens de studie. Ik ontmoet veel ouders die verzuchten dat zij niet meer weten waar ze op moeten letten, waar de informatie te vinden en hoe zij deze nieuwe fase moeten aanpakken.

Herken jij dit ook van jezelf?

Hoe blijf ik (er) bij?

En dit is de reden waarom de training ‘Hoe blijf ik (er) bij?’ is ontstaan. Weet jij wat je kunt doen? Weet jij waar je op moet letten? Weet jij hoe je jouw kind kunt ondersteunen zodat het zich ontwikkelt naar stage en werk?

In de training “Hoe blijf ik (er) bij?” krijg je antwoorden. Het volgende wordt aangeboden:

  • het vinden van de juiste informatie van de opleiding
  • de kaders van een HBO- of universitaire opleiding
  • autisme in relatie tot studeren
  • wat jij als ouder kunt doen om je zoon of dochter te ondersteunen

De training vindt plaats in Leiden

  • Data: 22 augustus, 5, 19 en 26 september
  • Tijden: 19.00 – 22.00 uur.

Bovendien als je je voor 12 juli 2019 inschrijft, ontvang je gratis:

  • De Toolkit Studeren & Autisme? Ga in Gesprek! ter waarde van 24,95 (wordt verstuurd wanneer de factuur is betaald)
  • Coachgesprek van 1,5 uur (afgesproken en ingepland voor 1 december 2019)

Voor meer informatie en inschrijven, ga naar onderstaande link

https://schakelom.nl/training-ouders-hoe-blijf-er/#.XQiA_dMzZPs

1 2 3 5