Tag Archives for " autisme "

Weten is wellicht meer eten!

eten & autisme

De vakantie staat voor de deur en het studiejaar is bijna voorbij. Voor sommigen betekent het heerlijk een tijd niets te moeten, zelf bepalen wat je wel en wat je niet wilt doen. Toch heb ik sommige studenten een tip meegegeven om aan te werken in de vakantie. Geen schoolwerk maar over (w)eten. Meer weten doet wellicht meer eten.

Veel van de studenten die ik coach blijken een issue te hebben met eten. En dit uit zich voor iedereen op een andere manier. Sommigen hebben geen eetlust of vergeten te eten en anderen moeten echt op hun gewicht letten.

In de planningen nemen we dan ook vaak eetpauzes op zodat het zichtbaar is dat er gegeten moet worden. We praten ook over wat er dan gegeten kan worden en hoe je dit kunt organiseren en realiseren.

Hulp op maat werkt beter

hulp op maat werkt

Hulp op maat werkt beter!

Een week geleden was ik in gesprek met Andrew*. Hij was behoorlijk ontgoocheld door zijn ervaring van de dag ervoor. Hij moest aanwezig zijn bij posterpresentaties van stagiaires waar hij zijn stage-opdracht zou toelichten aan eerstejaars studenten. Altijd een leuk evenement. Vol vertrouwen was hij met zijn materiaal naar de hogeschool gegaan. Op het moment dat hij de ruimte binnen stapte en zag wat de andere studenten hadden gemaakt, raakte hij op slot. Hoe kon dit gebeuren?

We hebben de hele situatie samen geanalyseerd. Was het de ruimte? Was het de hoeveelheid mensen? Wist hij wat er van hem verwacht werd. Het bleek niet aan deze zaken te liggen want wat bleek…

Graag willen helpen

De docent die hem begeleidt met stage had hem gezegd dat hij met 4-A4’tjes een prima posterpresentatie kon maken. En dit had Andrew dan ook gedaan. Hij had de criteria gelezen en deze verwerkt in zijn 4 A-4’tjes. De docent wist hoe druk Andrew het had met het behalen van deadlines en wilde hem graag helpen. Dat is de reden dat hij hem deze tip had gegeven.

Opvallen is niet leuk

Andrew doet zijn leven lang zijn best om niet op te vallen. Want opvallen is niet leuk. Hij voelde al heel snel dat hij anders was dan andere kinderen.  Hij observeerde hen en deed zoals zij. Vaak voelde hij zich de mindere. Ook toen de diagnose kwam ‘Asperger’ heeft hij er alles aan gedaan om niet op te vallen. Dat was zijn mechanisme om erbij te horen.

Op die bewuste dag kwam hij binnen en hij ziet dat hij met zijn 4 A-4’tjes opvalt naast de geprinte posters van een copyshop. Hij valt op en nog negatief ook. Dat is wel schrikken vooral omdat hij kwaliteit wil leveren.  Hij was ervan overtuigd dat zijn verhaal goed is en dat vindt hij nog steeds maar in de uitwerking was hij zwaar teleurgesteld over zichzelf. Soms legt hij de lat wel hoog voor zichzelf. Als hij opvalt wil hij dat alleen maar doen als het heel positief of goed is. En ook dan houdt hij er niet van om in de aandacht te staan.

Goed bedoeld is niet goed genoeg

Het was van de docent goed bedoeld maar het was niet goed genoeg. Het had zelfs een averechtse uitwerking. Het heeft geen stress weggenomen maar enorm verhoogd. Bovendien heeft zijn zelfverzekerdheid  een behoorlijke deuk op gelopen.

Andrew heeft zich geen voorstelling kunnen maken hoe het eruit zou zien, zijn 4 A-4’tjes op een prikbord en zeker niet naast een poster zoals in de criteria beschreven stond. Hij heeft de feiten en maten gecontroleerd en die waren goed. Hij heeft gedaan wat de docent hem heeft gezegd. De inhoud was goed. Wat een enorme teleurstelling. Daar kon hij zich niet overheen zetten en heeft zijn presentatie niet gehouden.

Maatwerk

Tips en hulp aanbieden blijft maatwerk. Dat geldt voor iedereen en misschien voor mensen met autisme helemaal. Voor hen is de impact enorm groot.

  • Toets altijd of je tips ook echt bij de ander passen. Passen de tips ook bij zijn/haar overtuigingen en waarden?
  • Wat voor jou oké is , past dat ook bij de ander?
  • Wat bij de een werkt, is het werkbaar voor de ander?

Bekijk het eens op een andere manier

Neem 3 locaties in je gedachten op de vloer of zet 3 stoelen neer. Een voor jezelf, een voor de denkbeeldige andere en een voor “de vlieg op de muur”

  1. Bekijk het eens op een andere manierGa staan of zitten op de locatie van jezelf. Geef als jezelf de tips die je wilt geven, spreek die uit naar de ander.
  2. Ga staan of zitten op de locatie van de ander. Verplaats je dan in de ander. Ga figuurlijk in zijn schoenen staan. Bekijk jouw tips eens met de ogen van de ander. Welke vragen komen er dan op? Welke opmerkingen wil je dan maken? Spreek ze hardop uit.
  3. Ga dan staan of zitten op de locatie van “de vlieg op de muur”. Bekijk die situatie eens als vlieg op de muur. Bekijk de situatie waar jij als als tipgever staat en de ander als ontvanger. Wat zie je dan, beschrijf eens feitelijk wat er gaande is. En jij in deze positie “als vlieg op de muur”, wat zou je beide personen adviseren nog te doen, te zeggen of te vragen. Met de inzichten die je dan krijgt, weet jij als tipgever wat je nog kan toevoegen, toelichten of vragen.

Goed bedoelde hulp is niet goed genoeg.

Hulp op maat werkt beter!

* Andrew is niet de echte naam van de student.

Lees ook het blog ‘Help hulp vragen als het niet vanzelf gaat’

Pauzes zijn een onderdeel van studeren

Pauzes zijn een onderdeel van studeren

Pauzes zo broodnodig!

Hoe werk/studeer jij? Ben jij iemand die niet los kan komen van de stof? Neem jij jouw pauzes? Of voelt dat verkeerd, een pauze nemen? Pauzes zijn broodnodig! De laatste tijd heb ik met mijn studenten regelmatig gesprekken over pauzes gehouden. Het zit niet in hun systeem. Ze denken er doodeenvoudig niet aan. Of ze voelen zich schuldig als ze een pauze nemen.

Het lijkt alsof ik spijbel

Wanneer neem jij pauze? Doe je dat als je al voldoende hebt gewerkt? Voldoende af hebt gekregen en wanneer is het dan voldoende? Daar zit bij hen vaak de vraag. Laatst had ik een gesprek met Eric* en hij zei: ”Dit is de eerste keer dat iemand mij zegt  pauzes te nemen en dat voelt zo raar. Het lijkt elke keer alsof ik spijbel.” Ik vroeg aan hem of hij wist waar dat gevoel vandaan kwam. “Ja dat komt omdat ik vorig jaar niet zoveel heb uitgevoerd. Dus nu voelt dat alsof ik weer terug ben in die tijd en dat wil ik niet”. En dan ik kan me heel goed voorstellen dat mijn studenten de pauzes overslaan.

Broodnodig

Pauzes zijn broodnodig! Wij kunnen eenvoudigweg niet effectief en productief uren achtereen werken of studeren. Voor iedereen is het anders. De een kan na 45 minuten een pauze gebruiken en voor de ander is het na 60 minuten. Soms heb ik studenten die na een half uur even de benen moeten strekken.

Een pauze is er een onderbreking van het zelfde soort werk dat je doet. Als je aan het studeren bent voor je (eind)examens is het goed om steeds even een onderbreking te maken. En die onderbrekingen kunnen 2-10 minuten duren. Dat is al genoeg om je hersens even op een andere golflengte te laten werken. Die korte pauzes zijn ook heel effectief want dan kan je alle informatie tot je nemen en kan je brein ze verwerken. Aan het laatste denkt niemand.

Is een pauze nu goed of is het lastig?

Bij het woord pauze denken velen aan een lange tijd iets heel anders doen of eigenlijk lekker niets doen. Pauzes kunnen kort duren en toch heel effectief zijn. En pauzes kunnen lang duren en ja dan vinden sommigen het lastig om weer op te starten. Voor sommigen een echte uitdaging. Toch is het goed als je een aantal uren studeren achter de rug hebt om een wat langere pauze te nemen. Meestal wordt dat de lunchpauze en ach ja dat vinden mijn studenten meestal wel oké.

Ons brein is sneller dan wat we kunnen lezen… Hoe vaak gebeurt het jou dat als je iets leest je met jouw gedachten al heel ergens anders bent? Dit is een signaal dat je een pauze kunt gebruiken omdat je niet geconcentreerd meer bent.

Tips

  • Neem pauzes van een paar minuten tot max 10 minuten. Dat is al voldoende om weer opnieuw aan de slag te gaan want je hersenhelften zijn even op een andere manier in actie geweest.
  • Als je thuiskomt van een dag hard studeren of een lange collegedag neem dan ook een aantal uren pauze. Doe vooral iets leuks voordat je in de avond verder gaat met studeren.
  • Lees ook het Blog Time-out nemen, het belangrijkste item op je planning.

Wat kan je zoal doen?het niet weten

Wat kan je in die korte pauzes doen? Even naar het toilet, wat drinken, iets eten, even naar buiten lopen.In de langere pauzes zou het goed zijn als iedereen iets aan beweging zou doen, bijvoorbeeld de hond uitlaten of een blokje omlopen. Maar dat laatste is voor mijn doelgroep studenten vaak raar want als je geen doel hebt waar loop je dan naartoe.

Voorbeelden

Susanne* beloont zich na 3 kwartier werken met een YouTube filmpje op een humor kanaal. Daar wordt ze zo vrolijk van zodat zij er ook weer energie van krijgt.  Lachen is altijd goed. Het voordeel is dat zij zich ook goed kan limiteren. Zij spreekt met zichzelf af 1 filmpje te bekijken en daar houdt ze zich aan. Voor sommige studenten is internet niet een optie om te gebruiken in een korte pauze. Want als jij met jezelf hebt afgesproken dat je even op internet mag kijken, loop je het risico dat je zomaar de tijd vergeet en anderhalf uur later nog op internet zit. Ken je zelf.

Pascal* leest in zijn pauzes een aantal pagina’s. Hij neemt pauzes van een kwartier. Hij zet een alarm in zijn telefoon om op tijd te stoppen met lezen.

Zorgen voor jezelf!

Het is zo belangrijk als je autisme hebt dat jij weet dat je pauzes nodig hebt om bij te tanken. Het is nodig om je energieniveau op peil te houden en te krijgen. Ken je zelf en weet wat jij nodig hebt om in je energie te blijven en te komen.

Mijn oproep aan alle SLB-er’s, docenten, leerkrachten en ouders:

Leer kinderen/leerlingen en studenten pauzes te nemen. Ik kom het te vaak tegen dat mensen pauzes gek vinden: “Pauzes zijn voor luie mensen”. Een pauze moet niet een beloning zijn voor iets dat je af hebt.

Een pauze moet je zien als zorgen voor jezelf! Als mijn studenten zich aan de pauzes houden, krijgen ze veel meer af op een dag en zijn ook de volgende dag fit en in staat om te studeren.

Help de mensen met autisme pauzes te nemen. Help ze dan vooral om invulling te geven aan de pauzes. Want een pauze nemen is wel heel raar als je niet weet wat je kunt doen en je je bovendien ook nog eens schuldig voelt. Help hen bij de tijdbewaking zodat een pauze geen teleurstelling wordt en een uitglijder in de tijd.

Het zou toch geweldig zijn als iedereen op school leert hoe je pauzes neemt, of niet?

*zijn niet de echte namen van de studenten

Een Goed Gesprek = Ruimte Geven en Ruimte Nemen

een goed gesprek

Een goed gesprek hoe doe je dat? Afgelopen weken heb ik veel gesprekken gevoerd waar enorm veel emoties aan te pas kwamen. Lastige onderwerpen, verschillende gezichtspunten. De gesprekken gingen bijvoorbeeld over het wel of niet op kamers gaan. Of over het stoppen met een studie en uitkijken naar werkend leren. Of het overstappen van de universiteit naar het hbo. Allemaal gesprekken waar verschillende meningen een rol speelden. Verwachtingen die niet uitkomen en hoe verdrietig is dat. Toch waren het goede gesprekken door ruimte en door veiligheid.

Online hoorcolleges, een uitkomst of een extra uitdaging?

online hoorcolleges

Veel opleidingen gaan steeds meer colleges of delen van colleges en theorie online beschikbaar stellen. Op de elektronische leeromgeving (ELO of blackboard) staan steeds meer colleges die de studenten kunnen of moeten bekijken. Wat betekent het voor de studenten in het algemeen en wat betekent het voor de studenten met autisme specifiek. Is het een uitkomst of een extra uitdaging?

Go Slow!

go slow

Volgende week begint weer het nieuwe studiejaar. Voor de eerstejaarsstudenten begint een nieuwe fase in hun leven. Voor studenten met autisme is dit een nieuw schakelmoment. Schakelmoment zijn momenten waarin veel verandert en waarin men weer moet wennen aan, in dit geval, de nieuwe locatie, nieuwe docenten, nieuwe medestudenten, nieuwe regels. Dit soort momenten kosten de mensen met autisme vaak enorm veel energie.

Time-out, het belangrijkste item op je planning!

time-out

Neem jij regelmatig een time-out? Even de tijd nemen om echt bij te tanken, om weer met nieuwe energie aan de slag te gaan wordt vaak vergeten. We vragen veel van onszelf en vergeten dat ontspanning ook een onderdeel van de dag mag zijn. Regelmatig een time-out nemen zou veel stress kunnen wegnemen en energiebehoud geven.

Als je studeert met autisme doe je wat mij betreft aan topsport. Je bent voortdurend grenzen aan het verleggen. Je boekt voortdurend persoonlijke records. Bij studeren  worden er veel dingen van je verwacht. En het vergt van iemand met autisme vaak meer energie om het voor elkaar te krijgen. Een topsporter kan alleen top prestaties leveren als hij goed voor zichzelf zorgt. Goed voor jezelf zorgen betekent niet alleen goed eten. Het betekent ook op tijd je rust nemen om te herstellen. Dus een time-out op z’n tijd.

Risicomomenten

risicomomenten studeren autisme

Wat verstaan we onder risicomomenten? Dit zijn de momenten die het ritme verstoren waardoor vooral mensen met autisme moeite hebben om weer op te starten met de “normale gang van zaken” en de studie weer op te pakken. Weekenden, vakanties, extra vrije dagen zoals Pasen en Pinksteren zijn van dat soort momenten. Deze vrije dagen en ook een aantal dagen ziek zijn, verstoren het ritme. Het haalt je letterlijk uit je dagelijkse gang van zaken.

Reizen en de impact op studeren met autisme

reizen en de impact op studeren met autisme

De eindexamenkandidaten zijn volop bezig een studie of opleiding te kiezen. Waar let je allemaal op als je wilt gaan studeren. Alle randvoorwaarden zijn net zo belangrijk als de studie zelf. Vooral de dingen die zijdelings met studeren te maken hebben zijn van grote invloed op het leven van een student met autisme. De impact kan groot zijn op het verloop van de studie.

Neem nu het reizen en de impact op studeren:

Voor veel studenten betekent studeren ook reizen met het openbaar vervoer. Sommigen zullen met de bus reizen en veel studenten komen met de trein naar de universiteiten en hogescholen. Niet iedereen woont in de zelfde stad als waar zijn of haar studie is.

Voor mensen met autisme kan reizen belastend zijn en voor sommigen kan het zelfs een grote stressfactor vormen. De belasting is voor iedereen weer anders.

De meeste aankomende studenten met autisme zullen zeggen dat zij gewoon kunnen reizen met openbaar vervoer. En dat is ook zo. Het gaat erom wat het reizen met hen doet, wat voor impact het heeft op hun functioneren, hun energieniveau. En niet te vergeten of het hen stress geeft.

Vooral voor studenten die speciaal onderwijs hebben gevolgd en gebruik hebben gemaakt van speciaal vervoer is de overgang naar zelfstandig reizen erg groot. Het kost hen vaak enorm veel energie wat weer ten koste gaat van andere belangrijke zaken.

Norbert vertelde mij dat hij reizen met de trein of de bus heel vervelend vond vanwege het feit dat iedereen naar hem kon kijken. Het feit dat hij voor iedereen zichtbaar was, maakte hem heel onzeker. Hij had er het volgende op gevonden: strak naar buiten kijken of een spelletje op zijn telefoon doen. Dat was zijn manier om niet te zien of er überhaupt iemand op hem lette.

Cor reist met de trein om naar de hogeschool te komen. Hij nam altijd een trein te vroeg zodat hij niet meteen college had. Hij gunde zich zelf de tijd om ergens in een rustig hoekje van het gebouw zijn hoofd tot rust te laten komen. Al die voorbijgaande beelden, al die mensen in en om het station gaven hem zoveel prikkels dat hij al een moe hoofd had voordat de collegedag begon. Lees ook mijn Blog over overprikkeling.reizen en impact op studeren, autisme, overprikkeling

Katja zoekt de stiltecoupe op omdat zij erg snel last heeft van het geluid. Zij maakt zich dan ook zeer boos als er wel mensen praten in de stiltecoupe. Ze weet dan niet hoe ze kenbaar moet maken dat praten daar niet gewenst is. Het gevolg is dat zij behoorlijk boos wordt en die boosheid doet haar veel energie verliezen. Het geeft dan een waardeloze start van de dag.

Voor Denise is reizen zeer stressvol. De mogelijkheid dat de trein niet op tijd rijdt of dat ze een aansluiting mist, zijn gegevens die haar veel stress bezorgen. Elke dag weer. Het reizen went niet.

Bert vindt reizen met de bus erg fijn. Hij stapt in vrij aan het begin van de route en stapt uit bij het eindpunt. Hij doet lekker zijn ogen dicht. Voor hem betekent reizen langzaam wakker worden.

Luc fietst liever 45 minuten dan dat hij naast iemand in de bus gaat zitten.

Ik raad alle ouders aan dit samen met je dochter of zoon te onderzoek. Besteed hier ruim tijd aan. Het is belangrijk dat je kind weet wat het voor hem/haar gaat betekenen en hoe hier mee om te gaan.

Begeleiders en coaches overtuig je client dat deze zelfkennis van groot belang is.

Aankomende studenten neem het reizen mee in je besluit waar je gaat studeren.

Tips:

  • Reis een aantal keer met openbaar vervoer en inventariseer wat reizen doet – geeft het overprikkeling of stress of is het goed te doen? Noteer dit zodat je het op een later moment samen kunt bespreken.
  • Reis een aantal keer achter elkaar naar de locatie van de beoogde studie – hoe is dit om dagelijks te doen een aantal jaar achtereen?
  • Verzin een manier waardoor reizen te doen is. Tablets en telefoons bieden vaak oplossing in afleiding (spelletjes, YouTube, muziek) maar ook in actuele reis- en overstaptijden.
  • Voor mensen die nu met speciaal vervoer naar school gaan: Begin met het opstarten van zelfstandig reizen met trein/bus of fiets naar school in het laatste jaar van de middelbare school. Het is fijn als dit al een soort van gewenning is. Het eerste studiejaar geeft al genoeg nieuwe dingen om aan te wennen.

Vooral als de beoogde studie in meerdere steden te volgen is, kan reizen de doorslaggevende factor zijn voor de keuze.

Reizen betekent voor mensen met autisme meer dan het zich verplaatsen van A naar B. De impact kan enorm zijn en bedenk het reizen komt dagelijks terug.

*De namen in dit artikel zijn niet de echte namen van de studenten.

Geen goede voornemens maar …

duimen

Het einde van het jaar nadert. De meeste leerlingen en studenten kijken uit naar de 2 weken kerstvakantie. Vooral de eerstejaars studenten zijn moe. Veel nieuwe indrukken en voor velen een andere manier van leren. Wat ook nieuw is, is de grote zelfstandigheid die van hen wordt verwacht. Zeker voor eerstejaars studenten met autisme hebben de afgelopen maanden veel energie gekost. En ook zij kijken uit naar het moment van de vakantie.