Het domino-effect, als het op een gebied goed gaat, heeft het ook invloed op andere gebieden van het leven.
Category Archives for "blog"

Digitale informatie, een opluchting of een verzuchting?

digitale informatie

Bij studies wordt alle informatie gegeven via de digitale kanalen. Via e-mail of internet zoals Blackboard, ELO of uSis, allerlei soorten “intranet” van de opleidingsinstituten. Studenten onderling communiceren ook vaak via WhatsApp.


IS deze digitale informatievoorziening een oplossing of gedoe?

Het lijkt zo simpel als alle informatie te vinden is op de elektronische leeromgevingen van de opleidingen. Voor studenten met autisme is dit niet altijd een oplossing maar zij vinden het vaak gedoe. Nu blijkt dat deze groep studenten vaak een hekel heeft aan intranet van hun studie. Hier wordt namelijk veel informatie op verstrekt voor alle studenten van de opleiding. Niet alle informatie is altijd voor hun van belang of voor hun bestemd. Dus je moet ook dingen lezen die niet voor jou bestemd zijn. Of liever gezegd even scannen of het voor jou van belang is. En daar zit vaak het probleem.

Weten is wellicht meer eten!

eten & autisme

De vakantie staat voor de deur en het studiejaar is bijna voorbij. Voor sommigen betekent het heerlijk een tijd niets te moeten, zelf bepalen wat je wel en wat je niet wilt doen. Toch heb ik sommige studenten een tip meegegeven om aan te werken in de vakantie. Geen schoolwerk maar over (w)eten. Meer weten doet wellicht meer eten.

Veel van de studenten die ik coach blijken een issue te hebben met eten. En dit uit zich voor iedereen op een andere manier. Sommigen hebben geen eetlust of vergeten te eten en anderen moeten echt op hun gewicht letten.

In de planningen nemen we dan ook vaak eetpauzes op zodat het zichtbaar is dat er gegeten moet worden. We praten ook over wat er dan gegeten kan worden en hoe je dit kunt organiseren en realiseren.

Hulp op maat werkt beter

hulp op maat werkt

Hulp op maat werkt beter!

Een week geleden was ik in gesprek met Andrew*. Hij was behoorlijk ontgoocheld door zijn ervaring van de dag ervoor. Hij moest aanwezig zijn bij posterpresentaties van stagiaires waar hij zijn stage-opdracht zou toelichten aan eerstejaars studenten. Altijd een leuk evenement. Vol vertrouwen was hij met zijn materiaal naar de hogeschool gegaan. Op het moment dat hij de ruimte binnen stapte en zag wat de andere studenten hadden gemaakt, raakte hij op slot. Hoe kon dit gebeuren?

We hebben de hele situatie samen geanalyseerd. Was het de ruimte? Was het de hoeveelheid mensen? Wist hij wat er van hem verwacht werd. Het bleek niet aan deze zaken te liggen want wat bleek…

Graag willen helpen

De docent die hem begeleidt met stage had hem gezegd dat hij met 4-A4’tjes een prima posterpresentatie kon maken. En dit had Andrew dan ook gedaan. Hij had de criteria gelezen en deze verwerkt in zijn 4 A-4’tjes. De docent wist hoe druk Andrew het had met het behalen van deadlines en wilde hem graag helpen. Dat is de reden dat hij hem deze tip had gegeven.

Opvallen is niet leuk

Andrew doet zijn leven lang zijn best om niet op te vallen. Want opvallen is niet leuk. Hij voelde al heel snel dat hij anders was dan andere kinderen.  Hij observeerde hen en deed zoals zij. Vaak voelde hij zich de mindere. Ook toen de diagnose kwam ‘Asperger’ heeft hij er alles aan gedaan om niet op te vallen. Dat was zijn mechanisme om erbij te horen.

Op die bewuste dag kwam hij binnen en hij ziet dat hij met zijn 4 A-4’tjes opvalt naast de geprinte posters van een copyshop. Hij valt op en nog negatief ook. Dat is wel schrikken vooral omdat hij kwaliteit wil leveren.  Hij was ervan overtuigd dat zijn verhaal goed is en dat vindt hij nog steeds maar in de uitwerking was hij zwaar teleurgesteld over zichzelf. Soms legt hij de lat wel hoog voor zichzelf. Als hij opvalt wil hij dat alleen maar doen als het heel positief of goed is. En ook dan houdt hij er niet van om in de aandacht te staan.

Goed bedoeld is niet goed genoeg

Het was van de docent goed bedoeld maar het was niet goed genoeg. Het had zelfs een averechtse uitwerking. Het heeft geen stress weggenomen maar enorm verhoogd. Bovendien heeft zijn zelfverzekerdheid  een behoorlijke deuk op gelopen.

Andrew heeft zich geen voorstelling kunnen maken hoe het eruit zou zien, zijn 4 A-4’tjes op een prikbord en zeker niet naast een poster zoals in de criteria beschreven stond. Hij heeft de feiten en maten gecontroleerd en die waren goed. Hij heeft gedaan wat de docent hem heeft gezegd. De inhoud was goed. Wat een enorme teleurstelling. Daar kon hij zich niet overheen zetten en heeft zijn presentatie niet gehouden.

Maatwerk

Tips en hulp aanbieden blijft maatwerk. Dat geldt voor iedereen en misschien voor mensen met autisme helemaal. Voor hen is de impact enorm groot.

  • Toets altijd of je tips ook echt bij de ander passen. Passen de tips ook bij zijn/haar overtuigingen en waarden?
  • Wat voor jou oké is , past dat ook bij de ander?
  • Wat bij de een werkt, is het werkbaar voor de ander?

Bekijk het eens op een andere manier

Neem 3 locaties in je gedachten op de vloer of zet 3 stoelen neer. Een voor jezelf, een voor de denkbeeldige andere en een voor “de vlieg op de muur”

  1. Bekijk het eens op een andere manierGa staan of zitten op de locatie van jezelf. Geef als jezelf de tips die je wilt geven, spreek die uit naar de ander.
  2. Ga staan of zitten op de locatie van de ander. Verplaats je dan in de ander. Ga figuurlijk in zijn schoenen staan. Bekijk jouw tips eens met de ogen van de ander. Welke vragen komen er dan op? Welke opmerkingen wil je dan maken? Spreek ze hardop uit.
  3. Ga dan staan of zitten op de locatie van “de vlieg op de muur”. Bekijk die situatie eens als vlieg op de muur. Bekijk de situatie waar jij als als tipgever staat en de ander als ontvanger. Wat zie je dan, beschrijf eens feitelijk wat er gaande is. En jij in deze positie “als vlieg op de muur”, wat zou je beide personen adviseren nog te doen, te zeggen of te vragen. Met de inzichten die je dan krijgt, weet jij als tipgever wat je nog kan toevoegen, toelichten of vragen.

Goed bedoelde hulp is niet goed genoeg.

Hulp op maat werkt beter!

* Andrew is niet de echte naam van de student.

Lees ook het blog ‘Help hulp vragen als het niet vanzelf gaat’

Pauzes zijn een onderdeel van studeren

Pauzes zijn een onderdeel van studeren

Pauzes zo broodnodig!

Hoe werk/studeer jij? Ben jij iemand die niet los kan komen van de stof? Neem jij jouw pauzes? Of voelt dat verkeerd, een pauze nemen? Pauzes zijn broodnodig! De laatste tijd heb ik met mijn studenten regelmatig gesprekken over pauzes gehouden. Het zit niet in hun systeem. Ze denken er doodeenvoudig niet aan. Of ze voelen zich schuldig als ze een pauze nemen.

Het lijkt alsof ik spijbel

Wanneer neem jij pauze? Doe je dat als je al voldoende hebt gewerkt? Voldoende af hebt gekregen en wanneer is het dan voldoende? Daar zit bij hen vaak de vraag. Laatst had ik een gesprek met Eric* en hij zei: ”Dit is de eerste keer dat iemand mij zegt  pauzes te nemen en dat voelt zo raar. Het lijkt elke keer alsof ik spijbel.” Ik vroeg aan hem of hij wist waar dat gevoel vandaan kwam. “Ja dat komt omdat ik vorig jaar niet zoveel heb uitgevoerd. Dus nu voelt dat alsof ik weer terug ben in die tijd en dat wil ik niet”. En dan ik kan me heel goed voorstellen dat mijn studenten de pauzes overslaan.

Broodnodig

Pauzes zijn broodnodig! Wij kunnen eenvoudigweg niet effectief en productief uren achtereen werken of studeren. Voor iedereen is het anders. De een kan na 45 minuten een pauze gebruiken en voor de ander is het na 60 minuten. Soms heb ik studenten die na een half uur even de benen moeten strekken.

Een pauze is er een onderbreking van het zelfde soort werk dat je doet. Als je aan het studeren bent voor je (eind)examens is het goed om steeds even een onderbreking te maken. En die onderbrekingen kunnen 2-10 minuten duren. Dat is al genoeg om je hersens even op een andere golflengte te laten werken. Die korte pauzes zijn ook heel effectief want dan kan je alle informatie tot je nemen en kan je brein ze verwerken. Aan het laatste denkt niemand.

Is een pauze nu goed of is het lastig?

Bij het woord pauze denken velen aan een lange tijd iets heel anders doen of eigenlijk lekker niets doen. Pauzes kunnen kort duren en toch heel effectief zijn. En pauzes kunnen lang duren en ja dan vinden sommigen het lastig om weer op te starten. Voor sommigen een echte uitdaging. Toch is het goed als je een aantal uren studeren achter de rug hebt om een wat langere pauze te nemen. Meestal wordt dat de lunchpauze en ach ja dat vinden mijn studenten meestal wel oké.

Ons brein is sneller dan wat we kunnen lezen… Hoe vaak gebeurt het jou dat als je iets leest je met jouw gedachten al heel ergens anders bent? Dit is een signaal dat je een pauze kunt gebruiken omdat je niet geconcentreerd meer bent.

Tips

  • Neem pauzes van een paar minuten tot max 10 minuten. Dat is al voldoende om weer opnieuw aan de slag te gaan want je hersenhelften zijn even op een andere manier in actie geweest.
  • Als je thuiskomt van een dag hard studeren of een lange collegedag neem dan ook een aantal uren pauze. Doe vooral iets leuks voordat je in de avond verder gaat met studeren.
  • Lees ook het Blog Time-out nemen, het belangrijkste item op je planning.

Wat kan je zoal doen?het niet weten

Wat kan je in die korte pauzes doen? Even naar het toilet, wat drinken, iets eten, even naar buiten lopen.In de langere pauzes zou het goed zijn als iedereen iets aan beweging zou doen, bijvoorbeeld de hond uitlaten of een blokje omlopen. Maar dat laatste is voor mijn doelgroep studenten vaak raar want als je geen doel hebt waar loop je dan naartoe.

Voorbeelden

Susanne* beloont zich na 3 kwartier werken met een YouTube filmpje op een humor kanaal. Daar wordt ze zo vrolijk van zodat zij er ook weer energie van krijgt.  Lachen is altijd goed. Het voordeel is dat zij zich ook goed kan limiteren. Zij spreekt met zichzelf af 1 filmpje te bekijken en daar houdt ze zich aan. Voor sommige studenten is internet niet een optie om te gebruiken in een korte pauze. Want als jij met jezelf hebt afgesproken dat je even op internet mag kijken, loop je het risico dat je zomaar de tijd vergeet en anderhalf uur later nog op internet zit. Ken je zelf.

Pascal* leest in zijn pauzes een aantal pagina’s. Hij neemt pauzes van een kwartier. Hij zet een alarm in zijn telefoon om op tijd te stoppen met lezen.

Zorgen voor jezelf!

Het is zo belangrijk als je autisme hebt dat jij weet dat je pauzes nodig hebt om bij te tanken. Het is nodig om je energieniveau op peil te houden en te krijgen. Ken je zelf en weet wat jij nodig hebt om in je energie te blijven en te komen.

Mijn oproep aan alle SLB-er’s, docenten, leerkrachten en ouders:

Leer kinderen/leerlingen en studenten pauzes te nemen. Ik kom het te vaak tegen dat mensen pauzes gek vinden: “Pauzes zijn voor luie mensen”. Een pauze moet niet een beloning zijn voor iets dat je af hebt.

Een pauze moet je zien als zorgen voor jezelf! Als mijn studenten zich aan de pauzes houden, krijgen ze veel meer af op een dag en zijn ook de volgende dag fit en in staat om te studeren.

Help de mensen met autisme pauzes te nemen. Help ze dan vooral om invulling te geven aan de pauzes. Want een pauze nemen is wel heel raar als je niet weet wat je kunt doen en je je bovendien ook nog eens schuldig voelt. Help hen bij de tijdbewaking zodat een pauze geen teleurstelling wordt en een uitglijder in de tijd.

Het zou toch geweldig zijn als iedereen op school leert hoe je pauzes neemt, of niet?

*zijn niet de echte namen van de studenten

Een Goed Gesprek = Ruimte Geven en Ruimte Nemen

een goed gesprek

Een goed gesprek hoe doe je dat? Afgelopen weken heb ik veel gesprekken gevoerd waar enorm veel emoties aan te pas kwamen. Lastige onderwerpen, verschillende gezichtspunten. De gesprekken gingen bijvoorbeeld over het wel of niet op kamers gaan. Of over het stoppen met een studie en uitkijken naar werkend leren. Of het overstappen van de universiteit naar het hbo. Allemaal gesprekken waar verschillende meningen een rol speelden. Verwachtingen die niet uitkomen en hoe verdrietig is dat. Toch waren het goede gesprekken door ruimte en door veiligheid.

Online hoorcolleges, een uitkomst of een extra uitdaging?

online hoorcolleges

Veel opleidingen gaan steeds meer colleges of delen van colleges en theorie online beschikbaar stellen. Op de elektronische leeromgeving (ELO of blackboard) staan steeds meer colleges die de studenten kunnen of moeten bekijken. Wat betekent het voor de studenten in het algemeen en wat betekent het voor de studenten met autisme specifiek. Is het een uitkomst of een extra uitdaging?

Help “Hulp vragen” als het niet vanzelf gaat!

hulp vragen

Vorige week ben ik drie keer geconfronteerd met het lastige “hulp vragen”.

Een student stelt zijn vragen steeds uit omdat hij wacht op het “geschikte moment” want hij wil geen storend gedrag vertonen. Dat geschikte moment lijkt er nooit te zijn of hij is vergeten dat hij nog wat te vragen had.

De ander wachtte af totdat zijn begeleider van de studie op zijn stage adres op bezoek komt. In de hoop dat het item dan vanzelf ter sprake zal komen. Dat duurde nog wel twee weken en hij kon twee weken niet vooruit.

De derde persoon struikelde over het woord “specifiek”.  Als je het niet weet, hoe kan je dan een specifieke vraag stellen?

Te lang wachten met hulp vragen vergroot het probleem

Go Slow!

go slow

Volgende week begint weer het nieuwe studiejaar. Voor de eerstejaarsstudenten begint een nieuwe fase in hun leven. Voor studenten met autisme is dit een nieuw schakelmoment. Schakelmoment zijn momenten waarin veel verandert en waarin men weer moet wennen aan, in dit geval, de nieuwe locatie, nieuwe docenten, nieuwe medestudenten, nieuwe regels. Dit soort momenten kosten de mensen met autisme vaak enorm veel energie.

Time-out, het belangrijkste item op je planning!

time-out

Neem jij regelmatig een time-out? Even de tijd nemen om echt bij te tanken, om weer met nieuwe energie aan de slag te gaan wordt vaak vergeten. We vragen veel van onszelf en vergeten dat ontspanning ook een onderdeel van de dag mag zijn. Regelmatig een time-out nemen zou veel stress kunnen wegnemen en energiebehoud geven.

Als je studeert met autisme doe je wat mij betreft aan topsport. Je bent voortdurend grenzen aan het verleggen. Je boekt voortdurend persoonlijke records. Bij studeren  worden er veel dingen van je verwacht. En het vergt van iemand met autisme vaak meer energie om het voor elkaar te krijgen. Een topsporter kan alleen top prestaties leveren als hij goed voor zichzelf zorgt. Goed voor jezelf zorgen betekent niet alleen goed eten. Het betekent ook op tijd je rust nemen om te herstellen. Dus een time-out op z’n tijd.

Het domino-effect

domino-effect

Een tijd geleden kwam Roy* bij mij omdat hij toch heel graag zijn studie weer wilde oppakken. Een maand daarvoor had hij de diagnose Asperger gekregen. Aan de ene kant een enorme opluchting. Nu kreeg hij antwoorden op de vragen waarom de dingen lopen zoals ze lopen. Tegelijkertijd was hij ook in verwarring. Hij had wel de diagnose maar hoe nu verder, want dat antwoord was er niet bijgegeven. Behalve in zijn studie, liep hij op meer terreinen van zijn leven vast. Een soort domino-effect.