Category Archives for "blog"

Als je kind gaat studeren, wat wordt je rol als ouder?

Als je kind gaat studeren, wat wordt je rol als ouder?

Als je kind gaat studeren is het voor iedereen een enorme omschakeling. Niet alleen voor de student maar ook voor de ouders. Waar sta je als ouder?  Behalve het rooster, meestal met minder contacturen dan op de middelbare school, is ook de nieuwe verantwoordelijkheid die de student moet oppakken een grote verandering. Wat voorheen ouders regelden moet de student nu zelf oppakken. Als je kind gaat studeren, wat wordt je rol als ouder?

Contact gaat via de student

Waar voorheen de ouders nog de extra oren en ogen waren, zijn zij nu niet meer het aanspreekpunt voor de opleiding. Anders gezegd de studies/opleidingen communiceren alleen via de student en niet meer rechtstreeks met de ouders. Iedere vorm van contact met of door de ouders gaat via de student.

Open dagen bezoeken is soms een hele opgave

open dagen bezoeken

De open dagen op hogescholen en universiteiten zijn er weer. DE mogelijkheid om kennis te maken met de studie, het materiaal en het gebouw. Er zijn enthousiaste studenten en docenten aanwezig om de vragen van de bezoekers te beantwoorden en de studie toe te lichten. Je kan kennismaken met een college van de studie om een idee te krijgen hoe het er aan toe gaat. Maar voor leerlingen met autisme is het soms een hele opgave.

Leerlingen met autisme proberen deze dagen zoveel mogelijk te mijden. Zij zoeken de informatie liever op via internet. Ouders daarentegen willen wel graag zien hoe de studie georganiseerd is en willen zien waar hun kind eventueel terecht komt. Het gebeurt dan ook regelmatig dat de ouders het gesprek voeren en vragen stellen aan de studenten en docenten terwijl kun kind geduldig wacht totdat ze weer naar huis kunnen gaan. Je weet op dat moment niet wat er in hun hoofd omgaat. Maar het is duidelijk dat ze weg willen gaan. Het is voor hen een hele opgave.

Hoe pak je het aan?

Ja waar let je op als een open dag bezoekt? Waar ga je naar informeren?  En als communiceren met onbekenden niet tot je favoriete bezigheid hoort, hoe pak je het dan aan?

Vorig jaar heeft Daan* een open dag bezocht. Hij zei tegen mij dat hij het wel zou gaan zien. Hij weet niet wat hij moet verwachten en weet ook niet wat hij moet doen. Hij wil zich absoluut niet voorbereiden.  Daan kwam dan ook terug zonder veel informatie en hij vond het erg druk en een onoverzichtelijk gebouw. Van de opleiding had hij alleen de brochure meegenomen. Naar de boeken had hij niet gekeken want het was daar druk. Hij kon me ook niet vertellen of er Engelse boeken bij waren terwijl hij het belangrijk vindt dat het materiaal in het Nederlands is.

stress, niet weten

Heel begrijpelijk dat hij het een onoverzichtelijk gebouw vond. In een nieuwe omgeving is het even zoeken waar je moet zijn. De open dagen worden goed bezocht en het is dan ook erg druk. Je moet soms wachten voordat je een vraag kan stellen of kan luisteren wat een student je te vertellen heeft. Of je moet even wachten om de studieboeken te kunnen inzien.

Houd het behapbaar

Wat Daan is overkomen, gebeurt bij heel veel leerlingen met autisme. Het is daarom raadzaam om je wel goed voor te bereiden om een open dag te bezoeken. Bespreek samen (als ouder, begeleiding/coaches) wat je wilt bekijken, vragen of weten.

Bepaal ook welke opleidingen je wilt gaan bezoeken en daarmee bedoel ik ga gericht naar 1 of 2 opleidingen. Een rondje langs veel studies heeft geen zin. Je weet dan niet meer waar je op moet letten. Houd het behapbaar.

Tips voor ouders (begeleiders/coaches)

  • Bespreek samen met je zoon/dochter wat je gaat bekijken, vragen en inkijken
  • Vraag wat je zoon/dochter belangrijk vindt om te weten te komen.
  • Vertel wat jezelf belangrijk vindt om te bekijken of te vragen.
  • Als je meerdere studies bezoekt, stel bij elke studie de zelfde vragen zodat je kunt vergelijken.
  • Ga het gesprek samen aan waar je zoon/dochter zich op gaat focussen tijdens een open dag ook als hij/zij er alleen naar toe gaat.

Tips voor aankomende studenten

  • Bereid je voor samen met je ouders (begeleiders/coaches). Ook als je alleen de open dagen gaat bezoeken of met vrienden.
  • Met je voorbereiding weet je heel efficiënt je informatie in te winnen en weet je ook wat voor jou belangrijk is.

Hieronder vind je een aantal items die kunt gaan onderzoeken.

Stel eens wat vragen over bijvoorbeeld:

  • projecten (hoeveel per jaar, hoe samengesteld, hoe lang werk je aan een project)
  • contacturen (hoeveel college uren, hoeveel practica)
  • hoe is de opbouw van de studie
  • hoe zijn de stages en afstuderen georganiseerd
  • wat voor minoren kun je volgen bij de opleiding zelf
  • bekijk de studieboeken eens (Nederlands of anderstalig)
  • bekijk welke vakken er in het eerste jaar gegeven worden (zijn er veel basisvakken die ook op de middelbare school hebt gehad, interessante nieuwe vakken, saaie vakken)

Wil je nog meer tips om je voor te bereiden op studeren bekijk dan ook de informatie van de 

Toolkit Studeren & Autisme? Ga in gesprek!

*Daan is niet de echte naam van de student.

Digitale informatie, een opluchting of een verzuchting?

digitale informatie

Bij studies wordt alle informatie gegeven via de digitale kanalen. Via e-mail of internet zoals Blackboard, ELO of uSis, allerlei soorten “intranet” van de opleidingsinstituten. Studenten onderling communiceren ook vaak via WhatsApp.


IS deze digitale informatievoorziening een oplossing of gedoe?

Het lijkt zo simpel als alle informatie te vinden is op de elektronische leeromgevingen van de opleidingen. Voor studenten met autisme is dit niet altijd een oplossing maar zij vinden het vaak gedoe. Nu blijkt dat deze groep studenten vaak een hekel heeft aan intranet van hun studie. Hier wordt namelijk veel informatie op verstrekt voor alle studenten van de opleiding. Niet alle informatie is altijd voor hun van belang of voor hun bestemd. Dus je moet ook dingen lezen die niet voor jou bestemd zijn. Of liever gezegd even scannen of het voor jou van belang is. En daar zit vaak het probleem.

Weten is wellicht meer eten!

eten & autisme

De vakantie staat voor de deur en het studiejaar is bijna voorbij. Voor sommigen betekent het heerlijk een tijd niets te moeten, zelf bepalen wat je wel en wat je niet wilt doen. Toch heb ik sommige studenten een tip meegegeven om aan te werken in de vakantie. Geen schoolwerk maar over (w)eten. Meer weten doet wellicht meer eten.

Veel van de studenten die ik coach blijken een issue te hebben met eten. En dit uit zich voor iedereen op een andere manier. Sommigen hebben geen eetlust of vergeten te eten en anderen moeten echt op hun gewicht letten.

In de planningen nemen we dan ook vaak eetpauzes op zodat het zichtbaar is dat er gegeten moet worden. We praten ook over wat er dan gegeten kan worden en hoe je dit kunt organiseren en realiseren.

Hulp op maat werkt beter

hulp op maat werkt

Hulp op maat werkt beter!

Een week geleden was ik in gesprek met Andrew*. Hij was behoorlijk ontgoocheld door zijn ervaring van de dag ervoor. Hij moest aanwezig zijn bij posterpresentaties van stagiaires waar hij zijn stage-opdracht zou toelichten aan eerstejaars studenten. Altijd een leuk evenement. Vol vertrouwen was hij met zijn materiaal naar de hogeschool gegaan. Op het moment dat hij de ruimte binnen stapte en zag wat de andere studenten hadden gemaakt, raakte hij op slot. Hoe kon dit gebeuren?

We hebben de hele situatie samen geanalyseerd. Was het de ruimte? Was het de hoeveelheid mensen? Wist hij wat er van hem verwacht werd. Het bleek niet aan deze zaken te liggen want wat bleek…

Graag willen helpen

De docent die hem begeleidt met stage had hem gezegd dat hij met 4-A4’tjes een prima posterpresentatie kon maken. En dit had Andrew dan ook gedaan. Hij had de criteria gelezen en deze verwerkt in zijn 4 A-4’tjes. De docent wist hoe druk Andrew het had met het behalen van deadlines en wilde hem graag helpen. Dat is de reden dat hij hem deze tip had gegeven.

Opvallen is niet leuk

Andrew doet zijn leven lang zijn best om niet op te vallen. Want opvallen is niet leuk. Hij voelde al heel snel dat hij anders was dan andere kinderen.  Hij observeerde hen en deed zoals zij. Vaak voelde hij zich de mindere. Ook toen de diagnose kwam ‘Asperger’ heeft hij er alles aan gedaan om niet op te vallen. Dat was zijn mechanisme om erbij te horen.

Op die bewuste dag kwam hij binnen en hij ziet dat hij met zijn 4 A-4’tjes opvalt naast de geprinte posters van een copyshop. Hij valt op en nog negatief ook. Dat is wel schrikken vooral omdat hij kwaliteit wil leveren.  Hij was ervan overtuigd dat zijn verhaal goed is en dat vindt hij nog steeds maar in de uitwerking was hij zwaar teleurgesteld over zichzelf. Soms legt hij de lat wel hoog voor zichzelf. Als hij opvalt wil hij dat alleen maar doen als het heel positief of goed is. En ook dan houdt hij er niet van om in de aandacht te staan.

Goed bedoeld is niet goed genoeg

Het was van de docent goed bedoeld maar het was niet goed genoeg. Het had zelfs een averechtse uitwerking. Het heeft geen stress weggenomen maar enorm verhoogd. Bovendien heeft zijn zelfverzekerdheid  een behoorlijke deuk op gelopen.

Andrew heeft zich geen voorstelling kunnen maken hoe het eruit zou zien, zijn 4 A-4’tjes op een prikbord en zeker niet naast een poster zoals in de criteria beschreven stond. Hij heeft de feiten en maten gecontroleerd en die waren goed. Hij heeft gedaan wat de docent hem heeft gezegd. De inhoud was goed. Wat een enorme teleurstelling. Daar kon hij zich niet overheen zetten en heeft zijn presentatie niet gehouden.

Maatwerk

Tips en hulp aanbieden blijft maatwerk. Dat geldt voor iedereen en misschien voor mensen met autisme helemaal. Voor hen is de impact enorm groot.

  • Toets altijd of je tips ook echt bij de ander passen. Passen de tips ook bij zijn/haar overtuigingen en waarden?
  • Wat voor jou oké is , past dat ook bij de ander?
  • Wat bij de een werkt, is het werkbaar voor de ander?

Bekijk het eens op een andere manier

Neem 3 locaties in je gedachten op de vloer of zet 3 stoelen neer. Een voor jezelf, een voor de denkbeeldige andere en een voor “de vlieg op de muur”

  1. Bekijk het eens op een andere manierGa staan of zitten op de locatie van jezelf. Geef als jezelf de tips die je wilt geven, spreek die uit naar de ander.
  2. Ga staan of zitten op de locatie van de ander. Verplaats je dan in de ander. Ga figuurlijk in zijn schoenen staan. Bekijk jouw tips eens met de ogen van de ander. Welke vragen komen er dan op? Welke opmerkingen wil je dan maken? Spreek ze hardop uit.
  3. Ga dan staan of zitten op de locatie van “de vlieg op de muur”. Bekijk die situatie eens als vlieg op de muur. Bekijk de situatie waar jij als als tipgever staat en de ander als ontvanger. Wat zie je dan, beschrijf eens feitelijk wat er gaande is. En jij in deze positie “als vlieg op de muur”, wat zou je beide personen adviseren nog te doen, te zeggen of te vragen. Met de inzichten die je dan krijgt, weet jij als tipgever wat je nog kan toevoegen, toelichten of vragen.

Goed bedoelde hulp is niet goed genoeg.

Hulp op maat werkt beter!

* Andrew is niet de echte naam van de student.

Lees ook het blog ‘Help hulp vragen als het niet vanzelf gaat’

Pauzes zijn een onderdeel van studeren

Pauzes zijn een onderdeel van studeren

Pauzes zo broodnodig!

Hoe werk/studeer jij? Ben jij iemand die niet los kan komen van de stof? Neem jij jouw pauzes? Of voelt dat verkeerd, een pauze nemen? Pauzes zijn broodnodig! De laatste tijd heb ik met mijn studenten regelmatig gesprekken over pauzes gehouden. Het zit niet in hun systeem. Ze denken er doodeenvoudig niet aan. Of ze voelen zich schuldig als ze een pauze nemen.

Het lijkt alsof ik spijbel

Wanneer neem jij pauze? Doe je dat als je al voldoende hebt gewerkt? Voldoende af hebt gekregen en wanneer is het dan voldoende? Daar zit bij hen vaak de vraag. Laatst had ik een gesprek met Eric* en hij zei: ”Dit is de eerste keer dat iemand mij zegt  pauzes te nemen en dat voelt zo raar. Het lijkt elke keer alsof ik spijbel.” Ik vroeg aan hem of hij wist waar dat gevoel vandaan kwam. “Ja dat komt omdat ik vorig jaar niet zoveel heb uitgevoerd. Dus nu voelt dat alsof ik weer terug ben in die tijd en dat wil ik niet”. En dan ik kan me heel goed voorstellen dat mijn studenten de pauzes overslaan.

Broodnodig

Pauzes zijn broodnodig! Wij kunnen eenvoudigweg niet effectief en productief uren achtereen werken of studeren. Voor iedereen is het anders. De een kan na 45 minuten een pauze gebruiken en voor de ander is het na 60 minuten. Soms heb ik studenten die na een half uur even de benen moeten strekken.

Een pauze is er een onderbreking van het zelfde soort werk dat je doet. Als je aan het studeren bent voor je (eind)examens is het goed om steeds even een onderbreking te maken. En die onderbrekingen kunnen 2-10 minuten duren. Dat is al genoeg om je hersens even op een andere golflengte te laten werken. Die korte pauzes zijn ook heel effectief want dan kan je alle informatie tot je nemen en kan je brein ze verwerken. Aan het laatste denkt niemand.

Is een pauze nu goed of is het lastig?

Bij het woord pauze denken velen aan een lange tijd iets heel anders doen of eigenlijk lekker niets doen. Pauzes kunnen kort duren en toch heel effectief zijn. En pauzes kunnen lang duren en ja dan vinden sommigen het lastig om weer op te starten. Voor sommigen een echte uitdaging. Toch is het goed als je een aantal uren studeren achter de rug hebt om een wat langere pauze te nemen. Meestal wordt dat de lunchpauze en ach ja dat vinden mijn studenten meestal wel oké.

Ons brein is sneller dan wat we kunnen lezen… Hoe vaak gebeurt het jou dat als je iets leest je met jouw gedachten al heel ergens anders bent? Dit is een signaal dat je een pauze kunt gebruiken omdat je niet geconcentreerd meer bent.

Tips

  • Neem pauzes van een paar minuten tot max 10 minuten. Dat is al voldoende om weer opnieuw aan de slag te gaan want je hersenhelften zijn even op een andere manier in actie geweest.
  • Als je thuiskomt van een dag hard studeren of een lange collegedag neem dan ook een aantal uren pauze. Doe vooral iets leuks voordat je in de avond verder gaat met studeren.
  • Lees ook het Blog Time-out nemen, het belangrijkste item op je planning.

Wat kan je zoal doen?het niet weten

Wat kan je in die korte pauzes doen? Even naar het toilet, wat drinken, iets eten, even naar buiten lopen.In de langere pauzes zou het goed zijn als iedereen iets aan beweging zou doen, bijvoorbeeld de hond uitlaten of een blokje omlopen. Maar dat laatste is voor mijn doelgroep studenten vaak raar want als je geen doel hebt waar loop je dan naartoe.

Voorbeelden

Susanne* beloont zich na 3 kwartier werken met een YouTube filmpje op een humor kanaal. Daar wordt ze zo vrolijk van zodat zij er ook weer energie van krijgt.  Lachen is altijd goed. Het voordeel is dat zij zich ook goed kan limiteren. Zij spreekt met zichzelf af 1 filmpje te bekijken en daar houdt ze zich aan. Voor sommige studenten is internet niet een optie om te gebruiken in een korte pauze. Want als jij met jezelf hebt afgesproken dat je even op internet mag kijken, loop je het risico dat je zomaar de tijd vergeet en anderhalf uur later nog op internet zit. Ken je zelf.

Pascal* leest in zijn pauzes een aantal pagina’s. Hij neemt pauzes van een kwartier. Hij zet een alarm in zijn telefoon om op tijd te stoppen met lezen.

Zorgen voor jezelf!

Het is zo belangrijk als je autisme hebt dat jij weet dat je pauzes nodig hebt om bij te tanken. Het is nodig om je energieniveau op peil te houden en te krijgen. Ken je zelf en weet wat jij nodig hebt om in je energie te blijven en te komen.

Mijn oproep aan alle SLB-er’s, docenten, leerkrachten en ouders:

Leer kinderen/leerlingen en studenten pauzes te nemen. Ik kom het te vaak tegen dat mensen pauzes gek vinden: “Pauzes zijn voor luie mensen”. Een pauze moet niet een beloning zijn voor iets dat je af hebt.

Een pauze moet je zien als zorgen voor jezelf! Als mijn studenten zich aan de pauzes houden, krijgen ze veel meer af op een dag en zijn ook de volgende dag fit en in staat om te studeren.

Help de mensen met autisme pauzes te nemen. Help ze dan vooral om invulling te geven aan de pauzes. Want een pauze nemen is wel heel raar als je niet weet wat je kunt doen en je je bovendien ook nog eens schuldig voelt. Help hen bij de tijdbewaking zodat een pauze geen teleurstelling wordt en een uitglijder in de tijd.

Het zou toch geweldig zijn als iedereen op school leert hoe je pauzes neemt, of niet?

*zijn niet de echte namen van de studenten

Een Goed Gesprek = Ruimte Geven en Ruimte Nemen

een goed gesprek

Een goed gesprek hoe doe je dat? Afgelopen weken heb ik veel gesprekken gevoerd waar enorm veel emoties aan te pas kwamen. Lastige onderwerpen, verschillende gezichtspunten. De gesprekken gingen bijvoorbeeld over het wel of niet op kamers gaan. Of over het stoppen met een studie en uitkijken naar werkend leren. Of het overstappen van de universiteit naar het hbo. Allemaal gesprekken waar verschillende meningen een rol speelden. Verwachtingen die niet uitkomen en hoe verdrietig is dat. Toch waren het goede gesprekken door ruimte en door veiligheid.

Online hoorcolleges, een uitkomst of een extra uitdaging?

online hoorcolleges

Veel opleidingen gaan steeds meer colleges of delen van colleges en theorie online beschikbaar stellen. Op de elektronische leeromgeving (ELO of blackboard) staan steeds meer colleges die de studenten kunnen of moeten bekijken. Wat betekent het voor de studenten in het algemeen en wat betekent het voor de studenten met autisme specifiek. Is het een uitkomst of een extra uitdaging?

Help “Hulp vragen” als het niet vanzelf gaat!

hulp vragen

Vorige week ben ik drie keer geconfronteerd met het lastige “hulp vragen”.

Een student stelt zijn vragen steeds uit omdat hij wacht op het “geschikte moment” want hij wil geen storend gedrag vertonen. Dat geschikte moment lijkt er nooit te zijn of hij is vergeten dat hij nog wat te vragen had.

De ander wachtte af totdat zijn begeleider van de studie op zijn stage adres op bezoek komt. In de hoop dat het item dan vanzelf ter sprake zal komen. Dat duurde nog wel twee weken en hij kon twee weken niet vooruit.

De derde persoon struikelde over het woord “specifiek”.  Als je het niet weet, hoe kan je dan een specifieke vraag stellen?

Te lang wachten met hulp vragen vergroot het probleem

Go Slow!

go slow

Volgende week begint weer het nieuwe studiejaar. Voor de eerstejaarsstudenten begint een nieuwe fase in hun leven. Voor studenten met autisme is dit een nieuw schakelmoment. Schakelmoment zijn momenten waarin veel verandert en waarin men weer moet wennen aan, in dit geval, de nieuwe locatie, nieuwe docenten, nieuwe medestudenten, nieuwe regels. Dit soort momenten kosten de mensen met autisme vaak enorm veel energie.